In psychotherapie maken we ruimte om op een veilige manier te onderzoeken wat moeilijk loopt, de kracht in jezelf en je omgeving aan te spreken en je levenskwaliteit te vergroten.
Er bestaan verschillende vormen van psychotherapie: individuele gesprekstherapie, kinderpsychotherapie, relatietherapie (met je partner of gezin), groepstherapie (met een groep cliënten),…
Daarnaast zijn er ook verschillen in de strekking van de therapeut, die je kan opvatten als gelijkwaardige ‘talen’, waar je je evenwel minder of meer door aangetrokken kan voelen. Hieronder geven we een opsomming van de verschillende hoofdstromingen:
- In de cliëntgerichte-experiëntiële therapie staat de diepmenselijke authentieke relatie tussen therapeut en cliënt centraal in het helen van persoonlijke schade en wordt er veel belang gehecht aan het verdiepen van de innerlijk gevoelde betekenissen die een kompas kunnen zijn voor zelfontplooiing.
- In de systeemtherapie (gezins- en relatietherapie) worden moeilijkheden geplaatst binnen de invloed die mensen wederzijds op elkaar hebben. Samen met de therapeut wordt stilgestaan bij de context van relaties (met ouders, partner, broers en zussen, vrienden…). Mensen uit deze relaties kunnen mee op weg genomen worden in deze therapievorm.
- In de psychoanalytische therapie staat het begrijpen van de persoonlijkheidsontwikkeling, ziektegeschiedenis en onbewuste drijfveren centraal in het werken naar gezondheid. In de psychodynamische kinderpsychotherapie staat de belevingswereld en de ontwikkeling van het kind binnen de gezinscontext centraal. Van daaruit tracht men het kind in staat te stellen om echte gevoelens binnen een relatie aan te wenden op een constructieve manier.
- In de cognitieve gedragstherapie staan de gedrags- en denkpatronen van de cliënt centraal, die men aan de hand van concrete oefeningen en inzichten probeert uit te dagen en te veranderen.
In Gebarentaal